هنوز مانده كه آقاي شعر در بزند

تبر به دوش به ابيات خويش سر بزند

هنوز مانده كه اينجا قدم زند ارام

و روبروي غزل دست به كمر بزند

كجاست قافيه هايت جلو بيا آقا

نشسته ام كه غزل حرف تازه تر بزند

به خواب رفته و آرام پلك خود را بست

كه نبض شاعري ام تندتر اگر بزند

حلول مي كند اين شعر توي ذهن كسي

كه خواست حرف دلش را به يك نفر بزند

بيا ودست بچرخان ميان اين كلمات

كه نبض شاعري ام تند و تندتر بزند

سه روز مي شود اين شعر در دلم مانده

كه بيت آخر از انگشتهام پر بزند

                         

                                ۱۶/۱۱/۸۴

                                  اروميه

دلم تنگ است مثل ابرهایی که روی دریا پهلو می گیرند...با او حرف می زنند برایش شعر می خوانند و اخر سر می گریند می خواهم با تو حرف بزنم برایت شعر بخوانم و انگاه که تو می روی در اندوه خانه گریه کنم. می دانم که دیگر چراغهای رابطه روشن نخواهند شد... دیگر پرده های این خانه کنار زده نخواهند شد و دیگر هیچ کس مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

من از شروع غزل مثل بید می لرزم

کبوتری شده ام که سپید می لرزم

هوای گرم کافی نت مرا دلیل نشد

که روی سردی صفحه کلید می لرزم

کجاست پنجره هایت سخن بگو با من

شما که درد مرا واقفید..

                                  می لرزم

مگر دوباره رد شوی از آنسوی شیشه

در انتظار توی ناپدید می لرزم

همیشه قصه همین بوده است تا بوده

تویی مراد و منی که مرید ...می لرزم

شب است و باز کنار پل هوایی من

غزل همین که به پایان رسید  می لرزم

                                             ۱۰/۱۱/۸۴

                                                اردبیل      

 

 

ارام رقص ملحفه ها روی مبل نو

ومن که روی ملحفه ها می شوم ولو

خواب ملایمی روی این مبلهای نرم

در انتظار من ست و درانتظار تو

یادت نرفته قول و قراری که داشتیم

یادت نرفته اول عشقی تلو تلو

دانشکده دوباره تو را بو کشیده است

جایی که مرز ترکیه را جاده ی سرو

من سرنوشتم از اول همین شده ست

من مثل یک کبوتری از دستهای تو

پر می کشم به سمت افقهای تازه تر

خانم تورا به جان من این شعر را بخر

بادی که توی سردی این شعر می وزد

از خواب می پرم من از امروز از یهو

اردبیل ـ بهمن ۸۴

 

نام : خبر هاي پنج شنبه

 

نوشته : پيام جهانگيري ( مجموعه غزل)

نشر الکترونیکی ادیبان

دريافت اثر